پنجشنبه هجدهم بهمن 1386
به نام خداوند توانا
چوکی ای چوکی!
سر و جانم فدایت چوکی ای چوکی
من هستم آشنایت چوکی ای چوکی
به صد تکلیف و رنج من بدستت آخر آوردم
نمیخواهم دیگر جور و جفایت چوکی ای چوکی
ترا از جان شیرین دوست میدارم تو میدانی؟
که هستم همجو مجنون با وفایت چوکی ای چوگی
ز بس که جور کردی حال و احوال خراب من
نباشد کفر اگر گویم خدایت چوکی ای چوکی
نبودم لقمه نان که اشکم سیر من سازم
به سر من داشتم خیلی هوایت چوکی ای چوکی
غریب و رعیت و دارا الی قاچاق بر حالا
شدند محتاج این نو اشنایت چوکی ای چوکی
اگر چه خود بدادم رشوت بسیار بهر تو
ولی حالا هزاران از دعایت چوکی ای چوکی
مرا روزی هزاران دالر و کلدار و یورو عائید است حالا
من و این عائیدم بادا فدایت چوکی ای چو کی
دو صد مجرم صفا کردم دو صد بی جرم مجرم شد
به قول پول و زر سازا روایت چوکی ای چوکی
به خویشان کار و باری هم تو پیدا کردی ای گنجم
به درد من بود تنها دوایت چوکی ای چوکی
مرا نگزار تنها تا که جان آید به لب من را
من هستم دوست دار با وفایت چوکی ای چوکی
